Μέσα από τα μάτια των ζώων: Πώς και τι βλέπουν όσα ζουν στο νερό, σε χερσαίους βιότοπους ή στα δάση;

Μέσα από τα μάτια των ζώων: Πώς και τι βλέπουν όσα ζουν στο νερό, σε χερσαίους βιότοπους ή στα δάση;

Σε εκτεταμένη έρευνα για την όραση σπονδυλωτών και ασπόνδυλων έχουν προχωρήσει ερευνητές μελετώντας εκατοντάδες περιπτώσεις με τα αποτελέσματα να δείχνουν πως τα χερσαία ζώα βλέπουν περισσότερο χρώμα. Πιο αναλυτικά, οι βιολόγοι στο Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας έχουν εμβαθύνει την κατανόηση για την όραση των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των χρωμάτων που βλέπουν και έχουν διαπιστώσει ότι τα ζώα

Σε εκτεταμένη έρευνα για την όραση σπονδυλωτών και ασπόνδυλων έχουν προχωρήσει ερευνητές μελετώντας εκατοντάδες περιπτώσεις με τα αποτελέσματα να δείχνουν πως τα χερσαία ζώα βλέπουν περισσότερο χρώμα.

Πιο αναλυτικά, οι βιολόγοι στο Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας έχουν εμβαθύνει την κατανόηση για την όραση των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των χρωμάτων που βλέπουν και έχουν διαπιστώσει ότι τα ζώα που έχουν προσαρμοστεί και ζουν στην επιφάνεια της γης μπορούν να δουν περισσότερα χρώματα από τα ζώα που είναι ζουν στο νερό.

Συγκεκριμένα κατέληξαν πως τα ζώα που είναι προσαρμοσμένα σε ανοιχτούς χερσαίους βιότοπους βλέπουν ένα ευρύτερο φάσμα χρωμάτων από τα ζώα που είναι προσαρμοσμένα στα δάση. Ωστόσο, η ιστορία της εξέλιξης – κυρίως η διαφορά μεταξύ σπονδυλωτών και ασπόνδυλων – επηρεάζει σημαντικά τα χρώματα που βλέπει ένα είδος.

Ο βιολόγος διδάκτορας Matt Murphy και η επίκουρη καθηγήτρια Erica Westerman δημοσίευσαν πρόσφατα αυτά τα ευρήματα στο Proceedings of the Royal Society B. Το άρθρο τους εξηγεί πώς το περιβάλλον, η εξέλιξη και σε κάποιο βαθμό η γενετική σύνθεση επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τα ζώα.

Οι επιστήμονες έχουν υποθέσει «εδώ και καιρό ότι η όραση των ζώων έχει εξελιχθεί για να ταιριάζει με τις αποχρώσεις του φωτός στο περιβάλλον τους», είπε ο Westerman. «Αλλά αυτή η υπόθεση είναι δύσκολο να αποδειχθεί και υπάρχουν ακόμα τόσα πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε για την όραση των ζώων. Η συλλογή δεδομένων για εκατοντάδες ζωικά είδη που ζουν σε ένα ευρύ φάσμα οικοτόπων είναι ένα μνημειώδες έργο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι τα ασπόνδυλα και τα σπονδυλωτά χρησιμοποιούν διαφορετικούς τύπους κυττάρων στα μάτια τους για να μετατρέψουν την φωτεινή ενέργεια σε ..νευρικές απαντήσεις.

Η ικανότητα ενός ζώου να ανιχνεύει οπτικές πληροφορίες εξαρτάται από τα μήκη κύματος και την ένταση φωτός ενός δεδομένου περιβάλλοντος. Η ποσότητα και η ευαισθησία στο μήκος κύματος μιας οικογένειας πρωτεϊνών αμφιβληστροειδούς που ονομάζονται οψίνες διέπουν το φάσμα φωτός που βλέπει ένα ζώο.

Ωστόσο, τα ασπόνδυλα και τα σπονδυλωτά χρησιμοποιούν ξεχωριστές οψίνες στον αμφιβληστροειδή τους και οι ερευνητές δεν έχουν καθορίσει εάν επηρεάζουν το τι βλέπουν τα ζώα ή πώς προσαρμόζονται στο φωτεινό περιβάλλον τους.

Ο Murphy και ο Westerman συνέλεξαν δεδομένα όρασης για 446 είδη ζώων που εκτείνονται σε τέσσερις ομάδες.

Μία από αυτές τις ομάδες περιείχε σπονδυλωτά – ζώα που έχουν σπονδυλική στήλη, όπως ψάρια και ανθρώπους. Τα υπόλοιπα περιείχαν ασπόνδυλα ζώα, αυτά που δεν είχαν ραχοκοκαλιά, όπως έντομα, καλαμάρια και μέδουσες.

Η μελέτη έδειξε ότι παρόλο που τα ζώα προσαρμόζονται στο περιβάλλον, η ικανότητά τους να προσαρμοστούν μπορεί να είναι φυσιολογικά περιορισμένη. Ενώ τα σπονδυλωτά και τα ασπόνδυλα χρησιμοποιούν, σε γενικές γραμμές, τον ίδιο τύπο κυττάρων, τις οψίνες, για να δουν, χτίζουν αυτά τα κύτταρα διαφορετικά.

Αυτή η φυσιολογική διαφορά θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα ασπόνδυλα βλέπουν καλύτερα φως με μικρά μήκη κύματος. Ωστόσο, η διαφορά μπορεί να οφείλεται σε γενετικές μεταλλάξεις που συμβαίνουν στα σπονδυλωτά, αλλά όχι στα ασπόνδυλα, είπε ο Westerman. Αυτές οι μεταλλάξεις θα μπορούσαν επίσης να περιορίσουν το εύρος του φωτός για τα σπονδυλωτά.

«Η μελέτη μας απαντά σε ορισμένες σημαντικές ερωτήσεις», είπε ο Murphy, «αλλά εγείρει ακόμη περισσότερα ερωτήματα που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα την όραση των ζώων». Μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για να αξιολογήσουμε τις διαφορές στη δομή του αμφιβληστροειδούς σπονδυλωτών και ασπόνδυλων ή πώς ο εγκέφαλός τους αντιμετωπίζει διαφορετικά τις οπτικές πληροφορίες κατέληξε ο Murphy.

Μετάφραση: Μιχαέλα Λαμπρινίδου

www.ertnews.gr

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν