Επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν θραύσμα του αστεροειδούς που σκότωσε τους δεινόσαυρους

Επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν θραύσμα του αστεροειδούς που σκότωσε τους δεινόσαυρους

Ένα μικροσκοπικό θραύσμα του αστεροειδούς που χτύπησε τη Γη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια βρέθηκε εγκλωβισμένο σε κεχριμπάρι. Πρόκειται για μια ανακάλυψη την οποία η NASA χαρακτήρισε ως «συναρπαστική». Είναι ένα από τα πολλά εκπληκτικά ευρήματα που έχουν βρεθεί σε μια μοναδική τοποθεσία απολιθωμάτων στο σχηματισμό Hell Creek στη Βόρεια Ντακότα, η οποία έχει διατηρήσει

Ένα μικροσκοπικό θραύσμα του αστεροειδούς που χτύπησε τη Γη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια βρέθηκε εγκλωβισμένο σε κεχριμπάρι. Πρόκειται για μια ανακάλυψη την οποία η NASA χαρακτήρισε ως «συναρπαστική».

Είναι ένα από τα πολλά εκπληκτικά ευρήματα που έχουν βρεθεί σε μια μοναδική τοποθεσία απολιθωμάτων στο σχηματισμό Hell Creek στη Βόρεια Ντακότα, η οποία έχει διατηρήσει απομεινάρια της κατακλυσμιαίας στιγμής που έβαλε τέλος στην εποχή των δεινοσαύρων, ένα σημείο καμπής στην ιστορία του πλανήτη.

Τα απολιθώματα που βρέθηκαν εκεί περιλαμβάνουν ψάρια που ρούφηξαν τα συντρίμμια που εκτοξεύτηκαν κατά τη διάρκεια της πρόσκρουσης, μια χελώνα που της είχε καρφωθεί ένα κλαδί και το πόδι ενός δεινόσαυρου που μπορεί να είχε βιώσει το χτύπημα του αστεροειδούς.

Η ιστορία των ανακαλύψεων αποκαλύπτεται σε ένα νέο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Dinosaur Apocalypse», στο οποίο συμμετέχουν ο Σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο και ο παλαιοντολόγος Ρόμπερτ ΝτεΠάλμα.

Η απόλυτα κακή ημέρα

Ο ΝτεΠάλμα, μεταπτυχιακός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο και επίκουρος καθηγητής στο τμήμα γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου Florida Atlantic, άρχισε να εργάζεται για πρώτη φορά στο Tanis, όπως είναι γνωστή η περιοχή των απολιθωμάτων, το 2012.

Σε αντίθεση με το σημερινό τοπίο, οι μεσοδυτικές πολιτείες της Αμερικής στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου, ήταν ένα βαλτώδες τροπικό δάσος και μια εσωτερική θάλασσα – γνωστή ως Δυτική Εσωτερική Θαλάσσια Οδός – διέτρεχε όλη τη διαδρομή από τον σημερινό Κόλπο του Μεξικού μέχρι τον Καναδά.

Το Tanis απέχει περισσότερο από 3.000 χιλιόμετρα από τον κρατήρα πρόσκρουσης Chicxulub που άφησε στο πέρασμά του ο αστεροειδής, αλλά οι αρχικές ανακαλύψεις που έγιναν στην περιοχή, έπεισαν τον ΝτεΠάλμα ότι παρέχει σπάνια στοιχεία για το τι οδήγησε στο τέλος της εποχής των δεινοσαύρων.

Η τοποθεσία φιλοξενεί χιλιάδες καλοδιατηρημένα απολιθώματα ψαριών, τα οποία ο παλαιοντολόγος πιστεύει ότι θάφτηκαν ζωντανά από ιζήματα που μετατοπίστηκαν καθώς μια τεράστια μάζα νερού που απελευθερώθηκε από το χτύπημα του αστεροειδούς, μετακινήθηκε προς τα πάνω στον εσωτερικό θαλάσσιο δρόμο. Σε αντίθεση με τα τσουνάμι, τα οποία μπορεί να χρειαστούν ώρες για να φτάσουν στη στεριά μετά από έναν σεισμό στη θάλασσα, αυτά τα κινούμενα υδάτινα σώματα, γνωστά ως κυματανάπαλση (seiche), ξέσπασαν αμέσως μετά τη συντριβή του τεράστιου αστεροειδούς στη θάλασσα.

Ο ΝτεΠάλμα είιναι βέβαιος ότι τα ψάρια πέθαναν μέσα σε μια ώρα από την πρόσκρουση του αστεροειδούς και όχι ως αποτέλεσμα των μαζικών πυρκαγιών ή του πυρηνικού χειμώνα που ήρθε τις ημέρες και τους μήνες που ακολούθησαν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στα βράγχια των ψαριών βρέθηκαν «σφαιρίδια πρόσκρουσης» – μικρά κομμάτια λιωμένου πετρώματος που εκτοξεύτηκαν από τον κρατήρα στο διάστημα όπου κρυσταλλώθηκαν σε ένα υλικό που μοιάζει με γυαλί. Η ανάλυση των απολιθωμάτων των ψαριών αποκάλυψε επίσης ότι ο αστεροειδής χτύπησε τη Γη την άνοιξη.

Κοσμική προέλευση

Τα περισσότερα από τα γυάλινα σφαιρίδια πρόσκρουσης που αποκάλυψαν για πρώτη φορά τα αποτυπώματα της πρόσκρουσης του αστεροειδούς, διατηρούνται ως άργιλος, αποτέλεσμα γεωλογικών διεργασιών εκατομμυρίων ετών. Ωστόσο, ο ΝτεΠάλμα και οι συνεργάτες του βρήκαν μερικά σφαιρίδια που προσγειώθηκαν σε ρητίνη δέντρων στην επιφάνεια ενός κορμού εκείνη τη μοιραία ημέρα, τα οποία διατηρήθηκαν σε κεχριμπάρι.

Οι ερευνητές εντόπισαν μικρά θραύσματα πετρωμάτων στο εσωτερικό των γυάλινων σφαιριδίων, τα οποία δεν είχαν λιώσει. Τα περισσότερα από αυτά ήταν πλούσια σε ασβέστιο – πιθανότατα από τον ασβεστόλιθο κάτω από τη χερσόνησο Γιουκατάν, δήλωσε ο ΝτεΠάλμα.

«Όμως δύο από αυτά ήταν εντελώς διαφορετικά στη σύνθεση. Είχαν ακίδες σε χρώμιο και νικέλιο και κάποια άλλα στοιχεία που είναι κοινά μόνο σε μετεωριτικό υλικό και αυτά τα θραύσματα με βάση την προκαταρκτική μας ανάλυση… είναι σχεδόν σίγουρα κοσμικής προέλευσης».

Ο ΝτεΠάλμα ελπίζει ότι θα μπορέσουν να επιβεβαιώσουν από τι ήταν φτιαγμένος ο αστεροειδής και από πού μπορεί να προέρχεται – προσπάθειες που έχουν τραβήξει την προσοχή της NASA.

ΠΗΓΗ: CNN

www.ertnews.gr

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν