Η Αρίθα Φράνκλιν τιμήθηκε, μετά θάνατον, με Πούλιτζερ ειδικής μνείας

April 19, 2019 0

Με Πούλιτζερ ειδικής μνείας βραβεύτηκε μετά τον θάνατό της, η «βασίλισσα της σόουλ» Αρίθα Φράνκλιν, για την «ανεξίτηλη συνεισφορά της στην αμερικανική μουσική και τον πολιτισμό για περισσότερες από πέντε δεκαετίες».
Η Φράνκλιν έφυγε από τη ζωή στις 16 Αυγούστου 2018 στο σπίτι της στο Ντιτρόιτ, καθώς έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Είναι η πρώτη γυναίκα που τιμάται με τη συγκεκριμένη, ειδική μνεία από τη θεσμοθέτησή της το 1930.
Η Σαμπρίνα Όουενς, ανιψιά της Φράνκλιν και υπεύθυνη για τη διαχείριση της περιουσίας της, δήλωσε στο Associated Press: «Η Αρίθα είναι ευλογημένη και απολαμβάνει εύνοια ακόμα και στον θάνατο. Συνεχίζει να λαμβάνει πολλά βραβεία – έλαβε σχεδόν κάθε βραβείο που μπορεί να φανταστεί κάποιος και τώρα η απονομή του βραβείου Pulitzer, είναι απλά καταπληκτική».
Η «βασίλισσα της σόουλ», κατά τη διάρκεια της καριέρας της τιμήθηκε με 18 βραβεία Grammy, 17 από τα τραγούδια της ανέβηκαν στην κορυφή των αμερικανικών charts και το 1987 έγινε η πρώτη γυναίκα που μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame.
Ο τραγουδιστής της Κάντρι μουσικής Χανκ Ουίλιαμς, που πέθανε το 1953, τιμήθηκε με το βραβείο ειδικής μνείας από το συμβούλιο του ιδρύματος Πούλιτζερ το 2010. Η ίδια τιμητική διάκριση έχει απονεμηθεί στους μουσικούς, Ντιουκ Έλινγκτον, Μπομπ Ντίλαν, Τζον Κολτρέιν, Γουίλιαμ Σούμαν, Μίλτον Μπάμπιτ, Σκοτ Τζόπλιν, Ρότζερ Σέσιονς κ.ά.
Από τα χρόνια της εφηβείας της, η Αρίθα Φράνκλιν ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι και την μουσική. Στα 25 της ήταν ήδη ένα μεγάλο «αστέρι» του πενταγράμμου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της πραγματοποίησε εκατοντάδες ηχογραφήσεις και σημείωσε μουσικές επιτυχίες (για περισσότερα από 50 χρόνια) πολλές από τις οποίες έφτασαν στο νούμερο 1 των chart της Σόουλ και R&B μουσικής. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η Αρίθα Φράνκλιν ήταν η σπουδαιότερη Αμερικανίδα ερμηνεύτρια της εποχής της.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Φωτογραφία: AP/ Mary Altaffer
www.ert.gr

Η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων [ερωτηματικό] – από την ομάδα ARTimeleia

April 18, 2019 0

Από τις 10 Μαΐου και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15 στον Χώρο Τέχνης 14η Μέρα, η ομάδα ARTimeleia, μια μικτή θεατρική ομάδα αποτελούμενη από ηθοποιούς με και χωρίς αναπηρία, ξαναδιαβάζει με τα ενήλικα μάτια της το κλασικό αριστούργημα του Lewis Carroll και δίνει στη Χώρα των Θαυμάτων την κοινωνικο-πολιτική της διάσταση, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στα επιστημονικά δεδομένα και τις φιλοσοφικές πραγματείες που το ίδιο το «παραμύθι» ξετυλίγει.
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων; Των ερωτημάτων; Των απαντήσεων; Η Αλίκη στον θαυμάσιο κόσμο του εγκεφάλου; Των νευρώνων; Των συνάψεων; Ή απλά ένα ταξίδι στην ενηλικίωση. Στη νέα της αυτή παραγωγή με τίτλο «Η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων [ερωτηματικό]» η ομάδα ARTimeleia δανείζεται στοιχεία από το «μαύρο θέατρο» και μέσα από την αλληλεπίδραση ηθοποιών και οπτικοακουστικού υλικού επιχειρεί να καταθέσει το δικό της θεατρικό μανιφέστο.
Λίγα λόγια για την ομάδα:
Η ομάδα ARTimeleia δραστηριοποιείται στον χώρο του θεάτρου από το 2012. Οι παραστάσεις της ομάδας χαρακτηρίζονται από τη διάθεση επαναπροσδιορισμού των σωματικών ορίων ανάπηρων και μη ανάπηρων ηθοποιών επί σκηνής, καθώς και τον πειραματισμό με οπτικοακουστικά μέσα και πρακτικές από άλλα είδη θεάτρου.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: Αννίτα Καπουσίζη
Βοηθός σκηνοθέτη: Βασιλική Μουργελά
Φωτισμοί: Απόστόλης Τσατσάκος
Σκηνικά-Κοστούμια: ομάδα ARTimeleia
Επιμέλεια βίντεο- Μοντάζ: Κυρηναίος Παπαδημάτος
Φωτογραφία-Βίντεο: Γιώργος Δανόπουλος
Sound Design: Ηλίας Κουρτμπασίδης
Δημιουργία Αφίσας: Κ.Π
Παίζουν: Σεργκέι Γαβριηλίτσα, Στέλλα Διακάτου, Κόνυ Ζήκου, Ειρήνη Ιωάννου, Ιορδάνης Κασάπογλου, Εύα Λαμπάρα, Μαριλιάνα Λυγερή, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Πάνος Πολυπαθέλης, Γιώργος Σταυριανός.
Η παράσταση πραγματοποιείται με την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου.
Οι παραστάσεις στις 17 και 18 Μαΐου θα είναι μερικώς προσβάσιμες με παράλληλη διερμηνεία στη νοηματική και χρήση υποτίτλων.
Πρεμιέρα: 10 Μαΐου.
Παραστάσεις: Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15 (μέχρι την 1η Ιουνίου).
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (μειωμένο).
Χώρος Τέχνης 14η Μέρα:
Καλλιρόης 10, Αθήνα, 11743 (στάση μετρό Ακρόπολη, στάση τραμ Βουλιαγμένη).
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 9210077, 6936600100.
www.ert.gr

Το 20ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδος «ταξιδεύει» στη Θεσσαλονίκη

April 11, 2019 0

Έπεσε εχθές (Τετάρτη 10/4) η αυλαία για το 20ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδος στην Αθήνα, με την απονομή των βραβείων του θεσμού σε διακεκριμένες δημιουργίες της 7ης τέχνης.
Η ταινία «Μητρικό ένστικτο / Duelles» του Βέλγου σκηνοθέτη Ολιβιέ Μασέ – Ντεπάς τιμήθηκε με το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, ενώ το Βραβείο Κοινού απέσπασε η ταινία «Κολύμπα ή αλλιώς Βυθίσου / Le grand bain» του Ζιλ Λελούς.
Το παρών στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ -που πραγματοποιήθηκε στον κινηματογράφο «Δαναό»- έδωσαν, μεταξύ άλλων, πρεσβευτές ξένων χωρών.
Μετά την απονομή των βραβείων ακολούθησε η προβολή σε αβάν πρεμιέρ της ταινίας «Το μυστήριο του κυρίου Πικ» (Le mystère Henri Pick) παρουσία του σκηνοθέτη Ρεμί Μπεζανσόν και του συγγραφέα και σεναριογράφου της ομώνυμης ταινίας, Νταβίντ Φενκινός (David Foenkinos). Η ταινία αναμένεται να προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες στις 9 Μαΐου.
Από τις 11 ως τις 17 Απριλίου, το 20ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδος, μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη. Σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του φεστιβάλ θα προβληθούν 14 ταινίες στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης.
Οι σκηνοθέτες Sandrine Dumas και Βασίλης Δογάνης θα παρουσιάσουν τις ταινίες τους και στη Θεσσαλονίκη.
Ένα «ειδικό βραβείο» θα δοθεί από μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου του Γαλλικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, σε μια από τις 5 κινηματογραφικές γαλλόφωνες δημιουργίες («Πάντα λέμε ψέματα σε αυτούς που αγαπάμε», «Το μυστήριο του κυρίου Πικ», «Φιλότεχνος κλέφτης», «Κολύμπα ή αλλιώς βυθίσου» και «Amanda») που θα παρακολουθήσουν οι νεαροί φίλοι του κινηματογράφου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σχετική Είδηση: Αρχίζει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου στην Αθήνα
www.ert.gr

Όταν το παραδοσιακό κανονάκι παντρεύτηκε με τζαζ μελωδίες στη Γερμανία

April 11, 2019 0

Τι κοινό μπορούν να έχουν νεαροί τρεις Γερμανοί και μία Ελληνίδα ώστε να αποφασίσουν να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν κάτι εντελώς πρωτοποριακό; Η μουσική που δεν έχει ταμπέλες και η βαθιά επιθυμία τους για έκφραση των συναισθημάτων μέσα από αυτήν, απαντά στο ert.gr η Κρητικιά μουσικός Ελεάννα Πιτσικάκη από το γερμανικό συγκρότημα ΕΡΙ.
Η Ελεάννα Πιτσικάκη, ο Nicholas Stampf, ο Simon Zauels και ο Ηeiko Duffner πριν από έναν χρόνο δημιούργησαν το συγκρότημα ΕΡΙ. Το καινοτόμο στοιχείο που διαφοροποιεί το συγκρότημα από τις αμέτρητες μουσικές ομάδες που δημιουργούνται κατά καιρούς είναι το πάντρεμα του ελληνικού παραδοσιακού στοιχείου με μια μοντέρνα και τζαζ μελωδία. Η συνύπαρξη και η συνεργασία των drums, του μπάσου, της ηλεκτρονικής κιθάρας και του ελληνικού παραδοσιακού μουσικού οργάνου, κανονάκι, έχει ως αποτέλεσμα την έμπνευση και τη σύνθεση μίας εξαιρετικά καινούριας μελωδίας, που όμοια της δεν υπάρχει. Αν και μετράνε ελάχιστο χρονικό διάστημα δημιουργίας, το συγκρότημα ΕΡΙ έχει καταφέρει να συγκεντρώσει τα βλέμματα, πραγματοποιώντας συναυλίες σε γερμανικές σκηνές. Τώρα, ήρθε η στιγμή να γίνουν γνωστοί και στην Ελλάδα!
Συνέντευξη στην Ανιέζα Μεχμέτι
Πρόκειται για ένα νεοσύστατο συγκρότημα που μετράει σχεδόν 1 χρόνο δημιουργίας. Πώς καταλήξατε στη συγκεκριμένη ονομασία;
Το συγκρότημα ΕPI ξεκίνησε µε το όνομα «Επιθυμία», και αυτό γιατί είχαμε μεγάλη επιθυμία να καταφέρουμε τα όνειρά µας. Θέλαμε ένα ελληνικό όνομα. Αυτό το όνομα άλλαξε επειδή οι Γερμανοί δεν μπορούν να προφέρουν το «θ» και µας ονόμαζαν επιδημία (έχουμε την ίδια λέξη). Έτσι, αποφασίσαμε να απλουστεύσουμε το όνομα που το κοινό να μπορεί, επίσης, εύκολα να το θυμάται.
Σημείο αναφοράς των ΕΡΙ είναι η χρήση ενός παραδοσιακού μουσικού οργάνου, γνωστό ως κανονάκι. Ποια είναι η σύνδεσή σας µε το εν λόγω μουσικό όργανο; Ακριβώς η ύπαρξη αυτού του οργάνου µας κάνει ξεχωριστούς! Η σύνδεση μεταξύ των ηλεκτρικών οργάνων είναι θαυμάσια. Νομίζω το κανονάκι µε επέλεξε. Και το λέω αυτό γιατί ήμουν τη σωστή ώρα, στο σωστό µέρος. Όπως τίποτα στη ζωή µας δεν είναι τυχαίο, έτσι και η επιλογή µου αυτή δεν έγινε τυχαία. Το αποφάσισα ένα βράδυ πηγαίνοντας στο Κηποθεάτρο «Μάνος Χατζιδάκης» να ακούσω τη μουσική ομάδα του Ross Daily µε την οικογένειά µου. Άκουσα τον δεξιοτέχνη Göksel Baktagir και είπα στη µαµά µου, «Mαµά θέλω να µάθω αυτό το όργανο». Έτσι ξεκίνησα!
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι το πάντρεμα του ελληνικού παραδοσιακού στοιχείου µε µία πιο μοντέρνα και τζαζ μελωδία;
Όλα είναι εύκολα όταν υπάρχει θέληση, πάθος, πίστη και καλοί συνεργάτες! Θεωρώ ότι η ΕPI δεν θα μπορούσε να απαρτίζεται από καλύτερους συνεργάτες. Είναι όλοι τους πολύ καλοί μουσικοί, ανοιχτοί σε νέες ιδέες και έτοιμοι για αυτή την αλλαγή. Πάντα µου άρεσε να πειραματίζομαι µε άλλα είδη μουσικής, παρότι το κανονάκι είναι ένα παραδοσιακό όργανο. Όσον αφορά στα υπόλοιπα όργανα, drums, bass, guitar, λόγω της φύσης τους εύκολα προσαρμόζονται σε πολλά είδη μουσικής.
Ποια είναι η έμπνευση σας για τη μουσική που συνθέτετε και τι επιθυμείτε να μεταδώσετε µέσω αυτής;
Κάποια κοµµάτια κρύβουν µία ιστορία από πίσω, κάποια βγήκαν απλά έτσι, παίζοντας! Μέσω της μουσικής µας, θέλουμε να περάσουμε πολλά μηνύματα στο κόσμο, όπως, ότι η μουσική δεν γνωρίζει χρώματα, φύλα, θρησκεία, εθνικότητα, αλλά είναι εκείνη που µας ενώνει, όπως ο Θεός! Αυτή η ιδέα που έχουμε δείχνει ότι όλα είναι δυνατά, αρκεί να το θέλουμε και να το πιστεύουμε!
Γιατί δεν συμπεριλαμβάνονται στίχοι στη μουσική σας;
Βασικός λόγος που δεν έχουμε στίχους είναι ότι κανείς μας δεν τραγουδάει. Ποτέ δεν έχουμε γράψει, επίσης, στίχους αλλά μόνο μουσική. Και η οργανική μουσική θεωρώ ότι είναι πιο «βαθιά» στο να μιλήσει στον κόσμο, οι στίχοι δείχνουν αμέσως το θέμα, ενώ στην οργανική μουσική ο καθένας δίνει τη δίκη του ταμπέλα, κάτι που βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.
Είστε µία Ελληνίδα ανάμεσα σε τρεις Γερμανούς μουσικούς. Πώς σας αποδέχτηκαν οι Nicholas, Heiko και Simon;
Αυτό είναι, επίσης, ένα βασικό στοιχείο που µας κάνει ξεχωριστούς. Ενώσαμε διαφορετικές παραδόσεις, γλώσσες, μουσικές και κάναμε τη δική µας. Ειδικά στην αρχή που δεν μιλούσα καθόλου Γερμανικά και ο Simon όχι καλά Αγγλικά, η συνεννόησή µας ήταν, θεωρώ, πολύ αστεία. Αλλά, όταν αρχίζαμε να παίζουμε, όλα έμοιαζαν πιο εύκολα. Αυτή ήταν και η αποδοχή τους, γνώριζαν µε τι είχαν να κάνουν. Επίσης, και οι τρεις λατρεύουν την Ελλάδα!
Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού απέναντι στο μουσικό σας κάλεσμα και ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια του συγκροτήματος;
Στο κοινό αρέσει πάρα πολύ αυτό που κάνουμε, απολαμβάνει τη μουσική και πάντα ύστερα από κάθε συναυλία, µας μιλούν κατενθουσιασμένοι. Αυτό το μήνα βγαίνει το cd µας στο διαδίκτυο, είναι κάτι για το οποίο είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι. Πριν τον Χειμώνα θα κυκλοφορήσει και σε φυσική μορφή, επίσης! Επόμενος στόχος είναι να έρθουμε στην Ελλάδα να παίξουμε! Και να κάνουμε ένα μικρό Ευρωπαϊκό tour!
Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από το συγκρότημα EPI στο video.

Ποιοι είναι οι ΕΡΙ Η Ελεάννα Πιτσικάκη, γεννημένη στην Κρήτη το 1997, αγάπησε τη μουσική από παιδί έχοντας μεγάλο παράδειγμα τη μαέστρο μητέρα της. Το 2010 ξεκίνησε να μαθαίνει κανονάκι στο Μουσικό Σχολείο Ηρακλείου µε ελάχιστα μαθήµατα από τους Μαρία Αµοναχάκη και Μανώλη Κανακάκη αλλά και στα καλοκαιρινά σεμινάρια του μουσικού εργαστήριου «Λαβύρινθος» κοντά στον διάσημο δεξιοτέχνη Goksel Baktagir και έπειτα µε τον Muhittin Kenan. Από το ξεκίνημά της έπαιζε σε πολλές χορωδίες και συγκροτήματα δίνοντας συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το ίδιο διάστημα συνεργάστηκε µε σημαντικά ονόματα του μουσικού στερεώματος, με τον Yurdal Tockan (Istanbul), τον Σωκράτη Σινόπουλο (Θεσσαλονίκη), την Ορχήστρα του Πανεπιστημίου του Plodiv (Βουλγαρία), τον Περικλή Παπαπετρόπουλο (Βρυξέλλες) κ.ά. Το 2015 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Kanun Festival που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα (Τουρκία). Το 2016 ξεκίνησε να σπουδάζει στο Popakademie «World Music» µε ειδίκευση στο κανονάκι, µε υπεύθυνο καθηγητή τον Muhittin Temel. Με το δικό της συγκρότημα «EPI» όπως και µε αλλά, δίνει συναυλίες σε όλη τη Γερμανία. Το 2017 ξεκίνησε να παίζει στη συμφωνική ορχήστρα «Bridges» της Φρανκφούρτης.
O Nicholas Stampf γεννήθηκε το 1998 στο Schweinfurt. Μόλις 8 ετών ξεκίνησε να µαθαίνει Drums στο µουσικό σχολείο. Με την πάροδο του χρόνου, έπαιζε σε πολλές µπάντες σε όλη τη Γερµανία. Κέρδισε, επίσης, σε πολλαπλούς διαγωνισμούς μουσικής. Το 2016 ξεκίνησε να σπουδάζει µουσική στο Pop Akademie Mannheim µε ειδίκευση στο drums. Το 2017 ξεκίνησε να παίζει µε το συγκρότημα EPI. Μέσα από τη συνεργασία του µε πολλούς µουσικούς, ο Nicholas παίζει πολλά διαφορετικά είδη µουσικής, όπως pop, jazz, rock, reggae κ.ά. Το διάστηµα αυτό είναι µέλος σε πολλές µπάντες όπως στο «Landesjugendjazzorchester Bayern».
O Heiko Duffner γεννήθηκε το 1984 στο Vilingen, Scwarzwald. Ξεκίνησε να μαθαίνει κλασσική κιθάρα από νεαρή ηλικία. Πριν ξεκινήσει τις σπουδές του, άρχισε να παίζει ηλεκτρική. Ολοκλήρωσε τις πτυχιακές του σπουδές πάνω σε jazz κιθάρα στο Μουσικό Πανεπιστήμιο Mannheim. Παράλληλα με jazz/blues, ο Ηeiko ασχολήθηκε και με μουσικές της Λατινικής Αμερικής, Αφρικής και Ανατολής! Άρχισε να διδάσκει μουσική και κιθάρα στο μουσικό σχολείο Hoptbühn και στη σχολή Muho. Ποτέ δεν σταμάτησε να δίνει συναυλίες με διάσημες μπάντες σε πολύ σημαντικούς χώρους όπως Kulturzentrum, Ella& Luis, Hr Frankfurt, Musicmesse κ.λπ. Το 2017 ξεκίνησε να παίζει με το συγκρότημα EPI. Αυτό το διάστημα δεν παίζει μόνο σε jazz μπάντες αλλά και με surf rock, κλασσική μουσική, ηλεκτρονική κ.ά. Είναι μέλος ως μουσικός σε θεατρικές παραστάσεις και έχει ασχοληθεί και με τη μουσική παραγωγή. Ο Heiko γράφει και δική του μουσική. Αναγνωρίστηκε, επίσης, ως ένας από τους καλύτερους νέους Γερμανούς συνθέτες.
O Simon Zauels γεννήθηκε το 1990 στο Bad Honnef της Γερμανία. Ξεκίνησε την εκμάθηση ηλεκτρικού µπάσου στην ηλικία 10 ετών στο Μουσικό Γυμνάσιο «Landesmusik». Ύστερα από πολλαπλές εμπειρίες σε rock bands, άρχισε να µαθαίνει jazz, funk και fusion. Ολοκλήρωσε τις πτυχιακές του σπουδές πάνω στη jazz µουσική µε ειδίκευση στο jazz ηλεκτρικό µπάσο. Καθηγητές του υπήρξαν οι Kai Eckhardt (California Jazz Conservatory), Marius Goldhammer, Stefan Scheib, Frank Itt ( Pop Akademie), Dave King. Επίσης, παρακολούθησε σεµινάρια µπάσου από τους Ulla Oster, Nicole Badila, Sebastian Gramss, Christian Lillinger, Sheila Jordan, Kristin Korb, Jürgen Attig, Johannes Fries και Christina Fuchs. Από τότε παίζει σε πολλές διάσηµες µπάντες στη Γερµανία και σε όλο τον κόσµο όπως (North Sea Jazz Festivals, von Pee Wee Ellis, Kyle Eastwood, Ali Haurand Quintett). Το 2017 ξεκίνησε να παίζει µε το συγκρότημα EPI ενώ το 2018 αναγνωρίστηκε στην Αμερική για το αμερικάνικο κρουαζιερόπλοιο «PrincessCruises» ως «Cruiseship-Musician». Μέσα από αυτή την αναγνώριση έχει ολοκληρώσει πολλαπλές κρουαζιέρες από την Ευρώπη μέχρι και την Ασία.
Επιμέλεια: Τζένη Χαραλαμπίδου
www.ert.gr

Οι ABBA «επιστρέφουν» με νέο τραγούδι το φθινόπωρο

April 8, 2019 0

Ευχάριστα είναι τα νέα για τους φίλους του σουηδικού συγκροτήματος των ABBA καθώς, όπως ανακοίνωσε ο Μπιορν Ουλβέους (Bjorn Ulvaeus) -μέλος της δημοφιλούς μπάντας- ένα νέο τραγούδι αναμένεται να κυκλοφορήσει τον «Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο» από το τετραμελές σουηδικό ποπ γκρουπ που μεσουρανούσε τις δεκαετίες ’70 και ’80.
«Χρειαζόμαστε πολύ χρόνο» για τη δημιουργία του βίντεο με τα avatar των μελών του συγκροτήματος, δήλωσε ο μουσικοσυνθέτης και δισκογραφικός παραγωγός στην εφημερίδα «Ekstra Bladet» της Δανίας, προσθέτοντας ότι το πρότζεκτ «έχει καθυστερήσει πάρα πολύ».
Οι Bjorn Ulvaeus, Benny Andersson, Anni-Frid Lyngstad και Agnetha Faltskog έχουν ανακοινώσει ότι επανασυνδέθηκαν για να σχεδιάσουν μια εικονική περιοδεία με ψηφιακά είδωλα και ότι ένα από τα δύο νέα τραγούδια τους έχει τον τίτλο «I Still Have Faith in You».
Το σουηδικό συγκρότημα γνώρισε πολύ μεγάλη φήμη κερδίζοντας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1974 με το τραγούδι «Waterloo». Τραγούδια όπως τα «Dancing Queen», «Take a chance on me», «Mamma Mia» κ.α. έκαναν τους ABBA ένα από τα πλέον εμπορικά επιτυχημένα μουσικά σχήματα στην ιστορία της ποπ μουσικής. Το νέο τραγούδι των ABBA αναμένεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο, 37 χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Φωτογραφία: AP
www.ert.gr

Οι εικαστικές συνθέσεις της Χριστίνας Κάλμπαρη για την ταινία «Επαφή» παρουσιάζονται στο Τριανόν

April 4, 2019 0

Στη νέα ταινία του Τώνη Λυκουρέση «Επαφή», η εικαστικός Χριστίνα Κάλμπαρη συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη πάνω στις εικόνες και τους ήχους του κινηματογραφικού υλικού για να σχολιάσει με την προσωπική τεχνική της τις φοβίες και τα βίαια συναισθήματα που ζουν οι βασικοί χαρακτήρες της ταινίας.
Έργο της Χριστίνας Κάλμπαρη Οι 6 ζωγραφικές συνθέσεις της Κάλμπαρη, σε μαύρο φόντο, αποτυπώνουν το ύφος των επί μέρους ιστοριών της σεναριακής αφήγησης και συνδέουν εικαστικά στην ταινία τα ονόματα των ερμηνευτών της «Επαφής» με τις 6 ιστορίες των μετέωρων έγκλειστων Αθηναίων, μέσα στα ακινητοποιημένα ασανσέρ ενός απρόβλεπτου μπλακ-άουτ.
Οι πρωτότυπες εικαστικές συνθέσεις της Χριστίνας Κάλμπαρη θα παρουσιάζονται στο φουαγιέ του κινηματογράφου Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101 – Μετρό Βικτώρια) παράλληλα με την προβολή της ταινίας, που κυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες από τις 4 Απριλίου.
Χριστίνα Κάλμπαρη, Βιογραφικό
Η Χριστίνα Κάλμπαρη σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, ζωγραφική και φωτογραφία στο Πανεπιστήμιο UdK του Βερολίνου και «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» στο μεταπτυχιακό τμήμα της ΑΣΚΤ Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το πρώτο βραβείο φωτογραφίας στη ΙV Biennale of Contemporary Art στη Φλωρεντία (2001). Έχει παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γερμανία, Ολλανδία, Ιταλία) και έχει συμμετάσχει σε διεθνείς και εγχώριες ομαδικές εκθέσεις. Παράλληλα εργάζεται ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος σε θεατρικές παραγωγές.
Έργο της Χριστίνας Κάλμπαρηwww.ert.gr

Μια ταινία για τον Ιωάννη Α. Φωκά, τον πρώτο δυτικό που ανακάλυψε τον Καναδά από δυσμάς

April 3, 2019 0

Στο πλαίσιο των εορτασμών της πρεσβείας της Ισπανίας στην Ελλάδα για τα 500 χρόνια από τον Πρώτο Γύρο του Κόσμου, τη Δευτέρα 8 Απριλίου, θα προβληθεί η ταινία-ντικομαντέρ αφιερωμένη στον Ιωάννη Απόστολο Φωκά (Juan de Fuca), ένα αποτέλεσμα της συνεργασίας του Πέδρο Ολάγια, ελληνιστή, συγγραφέα και κινηματογραφιστή με την Ευρυδίκη Λειβαδά, ερευνήτρια και βιογράφο του Χουάν ντε Φούκα.
Ο Ιωάννης Απόστολος Φωκάς (π.1532-π.1602) -γνωστός στις ιστορικές πηγές ως Juan Griego ή Juan de Fuca- όπως επισημαίνεται και σε σχετική αναφορά της ισπανικής πρεσβείας «υπήρξε ένας Έλληνας θαλασσοπόρος, παραγκωνισμένος από την Ιστορία παρά τη σπουδαιότητα των κατορθωμάτων του, ο οποίος, για περισσότερα από σαράντα χρόνια, υπηρέτησε την Ισπανική Αυτοκρατορία ως εξερευνητής στα πλοία του Καρόλου Ε’ και του Φιλίππου Β’ στη Μεσόγειο, στον Ατλαντικό και στον Ειρηνικό».
Το πιο τολμηρό εγχείρημά του ήταν – όπως τονίζεται- η αναζήτηση των λεγομένων «Στενών του Ανιάν»: ένα πέρασμα στρατηγικής σημασίας, το οποίο, την εποχή της ανακάλυψης της Αμερικής, θεωρείτο ότι θα επέτρεπε τον περίπλου του Νέου Κόσμου από τον Βορρά όπως o Πορθμός του Μαγγελάνου στον Νότο. «Αυτό το τολμηρό του σχέδιο -που θα γινόταν η άλλη όψη του επιτεύγματος των Μαγγελάνου και Ελκάνο- ματαιώθηκε, ωστόσο, στο τέλος. Παρόλα αυτά, τον έκανε να γίνει ο πρώτος δυτικός που έφτασε τόσο βόρεια ακολουθώντας τις άγνωστες ακτές του Ειρηνικού και αυτός που ανακάλυψε τον Καναδά από δυσμάς. Τα στενά μεταξύ της Νήσου του Βανκούβερ και της Πολιτείας της Ουάσιγκτον φέρουν σήμερα το όνομά του‧ εντούτοις, το πρόσωπό του παραμένει άγνωστο και διφορούμενο για την Ιστορία».
Οι συντελεστές της ταινίας, η οποία θα προβληθεί τη Δευτέρα 8 Απριλίου, στις 20.00 το βράδυ, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, (Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου) παρουσιάζουν, μέσα από το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, τις προσπάθειες της ιστορικής έρευνας για την αποκατάσταση της μνήμης προσώπων και γεγονότων χαμένων στο χρόνο, διηγούμενοι από την Κεφαλλονιά -πατρίδα του Χουάν ντε Φούκα- όλα όσα γνωρίζουμε έως τώρα για τον Έλληνα και Ισπανό θαλασσοπόρο.
Μετά την προβολή της ταινίας- την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της οποίας ανέλαβαν η πρεσβεία της Ισπανίας στην Ελλάδα σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες, την Casa Mediterraneo, την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και την Ομοσπονδία Απόδημων Κεφαλλονιτών και Θιακών «Οδυσσεύς»– θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Πέδρο Ολάγια και την Ευρυδίκη Λειβαδά, με τη συμμετοχή του Πρέσβη της Ισπανίας στην Ελλάδα Ενρίκε Βιγέρα (Enrique Viguera).
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
www.ert.gr

Αρχίζει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου στην Αθήνα

April 2, 2019 0

Γιορτάζοντας τα 20α του γενέθλιά του, το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου ξεκινάει από σήμερα (Τρίτη 2/4) στην Αθήνα, απευθύνοντας θερμό κάλεσμα στο κινηματογραφόφιλο κοινό, που επιθυμεί να «ανακαλύψει» γαλλικές και γαλλόφωνες παραγωγές.
Η αυλαία της διοργάνωσης ανοίγει με το θρίλερ του Πιερ Σαλβαντορί, «Το πρόβλημά μου είσαι εσύ», ενώ η σχέση του αρώματος και του κινηματογράφου αποτελεί το ειδικό «θέμα» του φετινού φεστιβάλ, που φιλοξενεί συνολικά 46 ταινίες σε όλες τους τις ενότητες («Διαγωνιστικό Τμήμα», «Πανόραμα», «’Αρωμα και Κινηματογράφος», «Ειδικές προβολές», «Λευκή Κάρτα στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών»).
Από τις 11 έως τις 17 Απριλίου, το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου θα μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη, ενώ για πρώτη φορά στα χρόνια της λειτουργίας του θα παρουσιαστεί και στην Κύπρο.
Στο διαγωνιστικό τμήμα του θεσμού περιλαμβάνονται εφέτος εννέα ταινίες, μεταξύ των οποίων και η ταινία έναρξης, οι οποίες θα διεκδικήσουν τα δύο βραβεία της διοργάνωσης (Βραβείο Κριτικής Επιτροπής και Βραβείο Κοινού).
Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ είναι ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Νταβίντ Φοενκινός και μέλη η ηθοποιός Ελένη Ράντου, η σκηνοθέτιδα και καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης Μαριάννα Κάλμπαρη, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» Λουκάς Κατσίκας και ο σκηνοθέτης Σύλλας Τζουμέρκας.
Στο πλαίσιο του φετινού κινηματογραφικού αφιερώματος στο «άρωμα» θα προβληθούν πέντε ταινίες που αναδεικνύουν (σε μια στιγμή της πλοκής ή της εξέλιξης μιας ταινίας) ένα άρωμα, ένα φιαλίδιο ή ένα συστατικό. Η θεματική ενότητα θα εγκαινιαστεί με ένα masterclass, που θα παραδώσει η ιστορικός και ειδικός στο άρωμα Ελιζαμπέτ ντε Φεϊντό στις 3 Απριλίου, με τίτλο «’Αρωμα, μόδα: μια γαλλική ιδιαιτερότητα».
Η Ελβετία, ο Καναδάς, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, ο Λίβανος το Μαρόκο, η Τυνησία και η Τσέχικη Δημοκρατία, μέσα από 7 ταινίες «προτείνουν» αξιόλογες Γαλλόφωνες κινηματογραφικές παραγωγές.
Σε συνεργασία με το «Παιδικό & Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας» που ξεκίνησε για πρώτη φορά τον περασμένο Δεκέμβριο, η φετινή διοργάνωση θα φιλοξενήσει εργαστήρια κινηματογράφου με τίτλο «Ο έξυπνος θεατής», για παιδιά από 6 ετών.
Στο τέλος των προβολών της ενότητας «Πανόραμα», οι θεατές μπορούν να απαντούν στο ερωτηματολόγιο που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Gros Plan, με σκοπό τη γνωριμία του κοινού με τους δημιουργούς και τις ταινίες της γαλλόφωνης παραγωγής.
Η «Λευκή Κάρτα» της φετινής χρονιάς δίνεται στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών», παράλληλο τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών, που τον Μάιο γιόρτασε τα 50 του χρόνια. Δύο σκηνοθέτες που έχουν διακριθεί στο Δεκαπενθήμερο, ο Μπρουνό Ντιμόν και ο Φιλίπ Φοκόν έχουν την τιμητική τους στη φετινή διοργάνωση.
Με την ταινία «Το μυστήριο του κυρίου Πικ» του Ρεμί Μπεζανσόν-βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Νταβίντ Φοενκινός- με τον Φαμπρίς Λουκινί στον ρόλο ενός κριτικού λογοτεχνίας, που προσπαθεί να εξιχνιάσει μια εκδοτική απάτη, θα πέσει η αυλαία του 20ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου στην Αθήνα, στις 10 Απριλίου.
Οι προβολές των ταινιών της φετινής διοργάνωσης στην Αθήνα θα πραγματοποιούνται στους κινηματογράφους Δαναός και ‘Αστορ και στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδος.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
www.ert.gr

Ψηφιακές «πινακίδες» δίνουν χαρά σε όσους χρησιμοποιούν το μετρό της Στοκχόλμης

April 1, 2019 0

Αντικαθιστώντας τις διαφημίσεις με ψηφιακά έργα τέχνης, η εταιρεία Clear Channel και το στούντιο ντιζάιν Affairs δημιούργησαν την «The Emotional Art Gallery», με σκοπό να κάνουν τους κατοίκους της Στοκχόλμης λιγάκι πιο χαρούμενους.
Οι 250 ψηφιακές διαφημιστικές πινακίδες –που τοποθετήθηκαν στο δίκτυο του μετρό και των τρένων του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου στη Σουηδική πρωτεύουσα- «αντιδρούν», με τη βοήθεια αλγορίθμου, στα συναισθήματα όσων μετακινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Για την ακρίβεια, τα «δεδομένα» για τα συναισθήματα του πλήθους συλλέγονται από αναζητήσεις στο Google, διαδικτυακές ειδήσεις, αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πληροφορίες για την κίνηση μέσα και από-προς την πόλη. Σκοπός είναι να λαμβάνονται στοιχεία, αναφορικά με το κατά πόσο οι κάτοικοι της Στοκχόλμης είναι λυπημένοι, ανήσυχοι, κουρασμένοι, στρεσαρισμένοι, ή φοβισμένοι, ώστε να αλλάζει αναλόγως το περιεχόμενο των ψηφιακών πινακίδων.
Οι πληροφορίες για τα συναισθήματα των πολιτών χρησιμοποιούνται, ώστε να προβάλλεται στις οθόνες ένα από τα έξι έργα τέχνης τα οποία εκφράζουν θετικά συναισθήματα: (να είναι οι άνθρωποι) ευτυχισμένοι, γεμάτοι ενέργεια, ήρεμοι, ασφαλείς, με ειρηνική διάθεση, να δίνουν και να δέχονται αγάπη.
Καθένας από τους καλλιτέχνες –Jesper Lindborg, Andreas Wannerstedt, Ana Blizzard, Susi Sie, Maciek Janicki και το καλλιτεχνικό ντουέτο Emilie Mottet και Eric Severin– κλήθηκε να δημιουργήσει ένα ψηφιακό έργο βασισμένο σε ένα συναίσθημα.
«Η «The Emotional Art Gallery» είναι μια εμπειρία τέχνης που πυροδοτείται από το συναίσθημα, ένας μοναδικός τρόπος να εκθέτεις έργα καλλιτεχνών από όλον τον κόσμο» είπε η Antonia von Euler-Chelpin, ιδρύτρια της Young Art, μιας πλατφόρμας για ανερχόμενους καλλιτέχνες που παρείχε συμβουλές για την επιλογή των καλλιτεχνών που συμμετείχαν στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ/www.dezeen.com
Φωτογραφία αρχείου
www.ert.gr

Μυταράς και Φασιανός «συναντιούνται» σε μία μεγάλη εικαστική έκθεση

March 29, 2019 0

Εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019 η έκθεση αντιπροσωπευτικών έργων δύο ξεχωριστών και σημαντικών δημιουργών, του Δημήτρη Μυταρά και του Αλέκου Φασιανού που τιτλοφορείται «Δημήτρης Μυταράς και Αλέκος Φασιανός: Δυο κορυφαίοι πυλώνες της σύγχρονης ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής».
Φιλοσοφία της έκθεσης είναι η επαναπροσέγγιση και ανάδειξη βασικών παραμέτρων που διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν όψεις κι εκδοχές της νεότερης και σύγχρονης εικαστικής παραγωγής, οι οποίες αποτελούν, εκτός των άλλων, κορυφαίους πυλώνες της ανθρωποκεντρικής μας ζωγραφικής.
Τα έργα των δύο καλλιτεχνών φυσικά και διαφέρουν μεταξύ τους, όσον αφορά στο εκφραστικό τους ύφος, στην ιδιωματική γραφή και στις αναγωγές τους, όπως αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης και Ιστορικός Τέχνης, Αθηνά Σχινά. Η ίδια μάλιστα επισημαίνει ότι, συμπαρουσιαζόμενα τα έργα των εμβληματικών αυτών δημιουργών στον συγκεκριμένο χώρο της γκαλερί, δίνουν τη δυνατότητα στους θεατές να συμμετάσχουν σε έναν άτυπο διάλογο, με βάση τις έννοιες της «θεατρικότητας» που, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους, τις διαπραγματεύεται.
Οι μορφές του Δημήτρη Μυταρά (1934-2017) λειτουργούν ως πρόσωπα και ταυτοχρόνως προσωπεία. Μέσα από τη «δραματουργική» αμφισημία τους, αποτυπώνουν όψεις του εφήμερου και της διάρκειας, της επιθυμίας και της αναπόλησης, της καθημερινότητας και του ονείρου. Χωροδυναμικά φευγαλέες κι ελεγειακά υποβλητικές, οι πολυδιάστατες μορφές του καλλιτέχνη έρχονται στο προσκήνιο, μετατρεπόμενες σε είδωλα κι αλληγορίες. Ελκυστικές κι αινιγματικές καθώς εμφανίζονται, σε μια «θεατρικού» τύπου εικαστική αυλαία, ισορροπούν παράδοξα ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην ουτοπία, διεγείροντας στον θεατή νέες κάθε φορά προκλήσεις. Οι αισθητικές και νοηματικές αυτές προκλήσεις, μέσα από λάμψεις κι αντανακλάσεις, υπαγορεύουν ανάλογα υπαρξιακά ερωτήματα, τα οποία σχετίζονται με την ατομικότητα και την ετερότητα, την αλήθεια και την πλάνη, την εντοπιότητα και την υπέρβαση, το εδώ και το επέκεινα.
Ο Αλέκος Φασιανός (1935) γεφυρώνει με άλματα, μέσα από τις δικές του υποβλητικά δυναμικές μορφές, τη ζωτικότητα μιας «παραμυθίας». Τον ιστό της τον διαμορφώνει με ποιητικό τρόπο και μέσα από το ύφος μιας δοξαστικής ελεγείας, καθώς μετουσιώνει ποικίλες όψεις των πολιτισμικών καταθέσεων που έχουν εγγραφεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Οι μορφές του, μέσα από την υιοθεσία μιας απροκατάληπτης κι ασυμβίβαστης παιδικής ματιάς που ξέρει να ονειρεύεται, «σωματοποιούν» δραματουργικά και μυθοπλαστικά τη συνάντηση Ανατολής και Δύσης. Η συνάντηση αυτή γίνεται στην αυλαία -θαρρεί κανείς- ενός θεάτρου σκιών. Οι εκρηκτικής έντασης φιγούρες του, αναχωρούσες κι αεροστατικές, καθημερινές και διαχρονικές, γεμάτες εσωτερικό φως και χρώμα, κυριαρχούν με παλμό στον χωροχρόνο τους, αποκαθηλώνοντας ταυτοχρόνως το εκτόπισμά τους. Παράλληλα λειτουργούν ως αλληλένδετοι εκφραστικοί κρίκοι, που ενώνουν -μέσα από συνέχειες κι ασυνέχειες- αισθήσεις προερχόμενες αφενός από την αρχαιότητα και την βυζαντινή περίοδο, αφετέρου από μνήμες και πραγματικότητες της λαϊκής μας τέχνης, αλλά και των σύγχρονων, κυρίως, εικαστικών κατακτήσεων της ουμανιστικής μας ευρωπαϊκής κουλτούρας.
info
Πού: Αίθουσα Τέχνης Roma Gallery, Ρώμα 5, Κολωνάκι
Πότε: 21 Μαρτίου έως 4 Μαΐου 2019
www.ert.gr

1 2 3 18